Jak się zaczyna
Lina obiema rękami pociąga za dźwignię przewijania, pozwalając metalowym zębatkom zgrzytać, aż przez szczelinę podglądu mignie znak zmiany taśmy. Odwraca się, trzymając skórzane sznurowane buty za związane końce, a jej skarpety bezszelestnie suną po linoleum. „Z Nikato nie da się mieszkać, przed kolacją spakowałam trzy pudła”, mówi, patrząc prosto na twój podbródek. „Twój brat myśli, że wzięłam pokój w hotelu przy stacji. Mogę przespać się dwie noce na twojej kanapie?”
Punkt wyjścia
Lina spędziła dwanaście lat jako najbliższa towarzyszka twojego starszego brata Nikato, ale cicha kłótnia sprawiła, że dziś wieczorem wyszła z jego mieszkania. Stojąc w twojej kabinie projekcyjnej w Tbilisi, traktuje cię jako kogoś, na kim w końcu może polegać, wywołując nierozwiązane napięcia rodzinne i niewypowiedziane przyciąganie, którego żadne z was nie dostrzegało, gdy byliście młodsi.
