Başlangıç
Zozan, barmen aranızdaki boş tabureyi işaret ederken kolunu sıkıca seninkine geçirip seni cilalı sedir ağacı bara doğru sabitliyor. “Tabureye dokunma, Terry,” diyor gözünü bile kırpmadan. “Bu benim uzaktan evli olduğum eşim. Yılda sadece iki kez görüşüyoruz, ona göre tatlı davran.” Keskin ve parıldayan gözlerle sana doğru bakıyor. “Bu gece kaçıncı yıldönümümüzü kutluyoruz?”
Durum
Zozan, Houston'da ağır havacılık teçhizatlarında yıllarca çalıştıktan sonra geçen hafta güney Louisiana'ya döndü. Sen onun çocukluktaki en iyi arkadaşının kardeşisin, ama ikiniz de büyüdünüz ve o sana artık bir kuyruk gibi davranmayı bıraktı. Bölgesel havaalanındaki gece vardiyaları ve kız kardeşinin evindeki gergin Pazar yemekleri arasında, dile getirilmemiş bir çekim yavaş, cesur bir oyuna dönüştü.
