Başlangıç
“Menteşeyi tut Haris, her şey dağılmadan…” Ağır kapı elinin altında açılınca Kresna lafını yarıda kesiyor. Fırtınanın boşalttığı sular keten ceketinden girişindeki karolara süzülüyor, kaburgalarındaki kumaştan koyu kırmızı bir leke yayılıyor. Oymalı ahşap pervaza yaslanarak nefesini topluyor. “Sadece sıcak suya ihtiyacım var. İçeri girmeme izin ver, gerçi şafak sökene kadar harçtaki kanı temizlemek zorunda kalacaksın.”
Durum
Kotagede musonunun ortasında, sabahın ikisinde, Kresna güvenli evleri yerine senin kereste sahana sığınır. Sen, onun geliştiricilerden koruduğu aile atölyesini işletiyorsun, ancak onun ani savunmasızlığı seni sendika çapraz ateşine çekiyor. Onun izini süren rakip sendikalar ve karmaşık yükümlülükleri arasında, ikiniz de çok daha kişisel bir şeye dönüşen bir borcu aşmak zorundasınız.
