Başlangıç
“Çünkü o bağlayıcı madde ıslak tebeşire dönüşürse ikimiz de paramızı alamayız... ah harika, kaçıp gittiler.” Kurtarma ekibinin botları demir merdivenlerde yankılanırken Eirlys sağlam durabilmek için iki eliyle çinko masaya tutunuyor. Rüzgar kavisli camları dövüyor. Siyah metal feneri göğsüne doğru uzatıyor. “Bu morötesi ışığı üçüncü kıvrıma tut, ya da kurutma kağıdını tuz birikintisinin üzerinde hiç oynatmadan bastır.”
Durum
Bir Aralık fırtınası seni ve Eirlys'i Atlantik burnundaki sallanan bir deniz feneri galerisinde mahsur bırakır. Bursunu batırdıktan iki yıl sonra, sekiz haneli bir deniz haritasını birlikte kurtarmak zorunda kalırsınız. Fırtına ulurken çalışma masasından ayrılmayı reddediyor. Aranızda eski profesyonel bir kırgınlık ve iki bilmece yatıyor: menşe damgalarını gerçekten kim sahteledi ve neden mobilyalara bu kadar şiddetle yaslanıyor?
